$node->field_news_cover_image['und'][0]['alt']; ?>

روند طراحی و تولید خودروهای پرنده و همچنین انجام تست‌های عملی آنها در سال‌های اخیر، در شرایط و محیط‌های مختلف، پیشرفت چشمگیری یافته است و امروزه در سراسر دنیا شرکت‌های تخصصی و مراکز تحقیقاتی مختلفی، برای تولید انبوه این وسیله چند منظوره و استفاده عمومی از آن به دنبال یافتن تکنولوژی و راهکارهای جدیدی هستند، اما هنوز هم موانع اساسی و محدودیت‌های مهمی علیرغم این تلاش‌ها وجود دارد که فعلاً تحقق این امر، یعنی تولید انبوه و استفاده عمومی از خودروهای پرنده و همچنین عرضه آنها در بازارهای جهانی را غیرممکن ساخته است.

به گزارش ۱۶۱۶، ساختار اکثر خودروهای پرنده که در سال‌های اخیر طراحی شده‌اند، تقریباً مشابه با هواپیماهای کوچک ۲ نفره یا هلیکوپترهای سبک است و حتی با وجود بال‌ها و اجزای تاشونده، از این لحاظ، نسبت به خودروهای معمولی باز هم فضای بیشتری را اشغال می‌کنند و این در حالی است که نسبت به خودروها ظرفیت حمل سرنشین آنها کمتر است.

برخی از این مدل‌ها از طرفی، فقط دارای یک یا ‌۲ موتور پیش برنده توربوپراپ هستند که البته سعی شده است تا در نمونه‌های جدید سازگاری بهتری با سوخت معمولی اتومبیل‌ها داشته باشند اما در هر حال، هدف این است که تولیدات آینده با وجود مکانیسم‌های عمود پرواز (مانند پهپادهای کواد کوپتر)، به فضای کمتری برای نشست و برخاست نیاز داشته باشند، ضمن اینکه باید از سیستم‌هایی کم‌حجم‌تر و البته کم مصرف‌تر از نمونه‌های امروزی برای این کار بهره گرفت.

خودروهای پرنده 2016

خرید و نگهداری

طبیعتاً در شرایط کنونی طراحی و تولید خودروهای پرنده، هزینه بالایی دارد و به همین خاطر قیمت تمام شده آنها نیز نسبتاً گران است. همچنین نگهداری از این وسیله، نیازمند انجام سرویس‌های دوره‌ای و تعمیرات خاصی است که در مقایسه با سرویس و تعمیرات خودروهای معمولی، بدون شک هزینه و البته حساسیت بیشتری را طلب می‌کند و حتماً باید در مراکز مخصوص و توسط تکنسین‌های مجرب انجام شود.

فرآیند آموزش

خودروهای پرنده‌ای که تاکنون معرفی و تولید شده‌اند، همان طور که گفتیم، به هلیکوپترها یا هواپیماهای سبک و کوچک شباهت بسیار زیادی دارند و بنابراین، برای هدایت آنها باید مجوزی مشابه با گواهینامه دوره‌های خلبانی، علاوه بر گواهینامه رانندگی دریافت کنید. البته تفاوت در ساختار، نحوه هدایت و همچنین عملکرد تجهیزات در مدل‌های مختلف باعث می‌شود که خریداران هر یک از آنها، دوره‌های ویژه‌ای را نیز علاوه بر کسب آموزش‌های پایه، جهت کسب مهارت‌های تخصصی و آشنایی بیشتر با مدل خریداری شده، پشت سر بگذارند. روند اخذ گواهینامه ویژه هدایت این وسایل با این تفاسیر و در شرایط کنونی، در مقایسه با گواهینامه خودرو، بسیار هزینه بر خواهد بود و به عقیده برخی کارشناسان، حداقل به ۳ الی ۴ ماه، در ساده‌ترین و فشرده‌ترین حالت زمان نیاز دارد.

خودروهای پرنده 2016

بسترسازی فیزیکی

آن دسته از خودروهای پرنده که با هواپیما عملکردی مشابه داشته باشند، یقیناً نیازمند یک باند مسطح و استاندارد برای نشستن و برخاستن هستند که حداقل طول آن باید حدود ۲۰۰ الی ۲۵۰ متر باشد. از آنجایی که نمی‌توان انتظار داشت چنین فضایی را در هر منطقه‌ای از شهر برای رفت و آمد هوایی این وسایل احداث کرد، عملاً در محیط‌های درون شهری استفاده از این خودروها غیرممکن می‌شود، خصوصاً اینکه باید ارتفاع مجاز ساختمان‌ها و موانع اطراف باند را نیز در نظر گرفت.

همچنین نمی‌توان انتظار داشت که مدل‌های عمود پرواز نیز مانند یک خودرو معمولی، کاملاً صاف و دقیق در یک نقطه مشخص بنشینند زیرا در این قضیه عواملی چون سرعت و جهت وزش باد و یا حتی شیب زمین نیز تاثیرگذار است و طبیعتاً باید فضایی نسبتاً بزرگ و خلوت را برای نشست و برخاست این مدل‌ها نیز در نظر گرفت. حال تصور کنید که اگر در یک شهر فقط ۱۰۰ دستگاه از این خودروها (با تکنولوژی و مدل‌های امروزی) تردد داشته باشند، برای رفت و آمد آنها در مناطق مختلف به چند متر مربع فضای مناسب و استاندارد نیازمندیم!

خودروهای پرنده 2016

ایمنی و کنترل ترافیک

بحث ایمنی و کنترل ترافیک مهم‌ترین چالشی است که در زمینه استفاده از خودروهای پرنده وجود دارد، زیرا خودرویی که در هوا پرواز می‌کند، با خودروهای معمولی شرایطی کاملاً متفاوت دارد و حتی یک نقص کوچک هم می‌تواند زمینه ساز سقوط آن شود. بدین ترتیب، اگر قرار باشد در یک منطقه تعداد زیادی از این خودروها به پرواز درآیند، باید از تداخل مسیر و برخورد آنها با یکدیگر نیز، علاوه بر کنترل ایمنی و سلامت تک تک وسایل جلوگیری کرد با وجود سامانه‌های ناوبری و البته بررسی دقیق و لحظه به لحظه حرکت این وسایل توسط ایستگاه‌های کنترل ترافیک، که این امر میسر می‌شود.

با این تفاسیر، هر خودرو پرنده باید در یک مسیر و ارتفاع مشخص، با تعیین مبدأ و مقصد حرکت خود پرواز کند که از این لحاظ، با محدودیت‌هایی مشابه با قوانین پرواز هواپیماها مواجه می‌شویم، مگر اینکه مکانیسم و نحوه پرواز این خودروها، در آینده تغییر یابد و از سیستم‌های هدایت و ناوبری هوشمندتر برای کنترل ترافیک آنها استفاده شود.

دیدگاه‌ها